نموده‌اند و به پيامبران و ائمّه‌ى طاهرين [ - عليهم‌السّلام - ] و فرشتگان مقرّب عطا فرموده‌اى ، روزىام گردان . تقاضاى ظهور ودايع الهى در باطن انسان بشر چون به عالم حيوانى خود توجّه مىكند ، مىگويد : ما كجا و تقاضاهاى فوق و مسألت‌هاى بندگان صالح و عطايايى كه خداوند به انبيا و ائمّه - عليهم‌السّلام - و ملايكه مقرّبينش عطا فرموده كجا ؟ ! ولى همين انسان اگر به منزلت روحانى و معنوى كه خداوند متعال در او نهفته و فرموده : وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها « 1 » و تمام نام‌ها [ و كمالات ] را به حضرت آدم [ - عليه‌السّلام - ] آموخت . نظر نمايد ، مىيابد كه حق سبحانه چه كمالاتى را از خود در وى به وديعه گذاشته و وى به سبب توجّه تمام به عالم خاكى از آن‌ها چشم پوشيده و محجوب گشته است ، امّا و برجستگان و صاحبان عصمت ، حافظ اين امانت الهى بوده‌اند . از اين رو بيانات دعا بدين جهت است كه آن چه تكويناً خداوند متعال در وى نهاده ، آشكار شود . لازم به ذكر است « ما سَأَلَكَ » و « ما أَعْطَيْتَهُ » ، امور انتصابى آنان نمىباشد . دعاى روز بيست و يكم ماه رمضان ( 2 ) در اين دعا - كه به نقل مرحوم سيّد - رحمه‌اللَّه - از حضرت سجّاد - عليه‌السّلام - است - نكاتى وجود دارد كه به برخى از آن‌ها در شرح جمله‌هاى دعاهاى هر شب دهه آخر ماه مبارك رمضان اشاره شد . آن چه در اين جا لازم است ذكر شود ، دو قسمتى است كه مىفرمايد :

--> ( 1 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 31 .